19 Kasım 2011 Cumartesi

hayal meyal özlerken


kiminledir bilmem. 
ne ile doyurur karnını,
hiç akıl etmedim sormayı.
ruhuna düşkündür öyle...  
bir yara izi olmalı,
Elden ayaktan düşme.
Akşamları ayrı sabahları ayrı istedim.
sayıkladığım çoktur fakat
nefes nefese teninde de gezindim.
vakti geçti!..
göz ucuyla süzdüm… 
kötüydü tabi!
yoktu...
birgün seninle geçer ömrüm,
sende kalırım...
Anlamam ben, yoksan eğer!
daha kötüsünü düşünmem!
hayal meyal özlerken,
senden kalırım...

---

Bir yıl oldu; yazdıklarımla kaldım...
Yorumları ile beni her defasında cesaretlendiren değerli insanlarım, çoğunuz sayfalarınızdaki gibi özelsiniz! Her sayfanız bende bir hatıra...
18.11.2011 
00.18

6 Kasım 2011 Pazar

Öyle ki... Bilmiyorum.


     Neylersin, nereye gidersin?
Nasıl başlarsın bu şiire!
     Sordukça bir hengâme.
                 belki daha fazlası
                      Öyle ki... Bilmiyorum.

     Bendeki bu kaskatı bekleyiş, sonsuz bir arayış.
Bazen aklım almıyor!
     Suçüstü düşüyorum yüreklere.
                belki daha fazlası
                     Öyle ki... Bilmiyorum.

     Bir ömürlük yaşamı birçok ömre böldüm.
Ne tadımlık ölüm!
     İşi gücü bırakıp son nefese dek aşka gömüldüm.
                belki daha fazlası
                     Öyle ki... Bilmiyorum.

     Başucumdaki kapana bağlandım.
Benim asıl sancım, açıklarımda kıstırılan göz yaşlarım.
     Hep biraz daha utandıran.
                belki daha fazlası
                     Öyle ki... Bilmiyorum.

     İyice gizlenmeli. O kadın o kadını;
O kadın da o kadını bilmemeli.
     Ne seninim ne senin!
                belki daha fazlası
                     Öyle ki... Bilmiyorum.

     Seni seviyorum! Seni de seviyorum. Seni de...
Ardından inim inim inlerken buluyorum kendimi.
     Bağışla beni! Bağışlayın beni.
                belki daha fazlası
                     Öyle ki... Bilmiyorum.

     Biri cani der, bir diğeri alçak diyemez.
Dili düğümlenir anlarsın!
     Benden ne istedin? demesi yok mu?
     Güç durum bu.
                belki daha fazlası
                     Öyle ki... Bilmiyorum.

     Hayal kırıklıklarını, dünya kadar yalanı;
omuzlarıma alıp yarına taşınırım.
     Tükenirim tükenmesine, ya sonra?
                belki daha fazlası
                     Öyle ki... Bilmiyorum.

     Gizli bir mutsuzluk sarardım kendime.
Ateşini uzatırdı, ben en çok ona yanardım.
     Ha bugün ha yarın, anlar diye korkardım.
                belki daha fazlası
                     Öyle ki... Bilmiyorum.


...
...
Uzakta beklediğim bir kadın
Elimden tutar bir başka kadın
Yatağımda-kiyle bugün tanıştım.
    Kısacası birkaç kadın.
                belki daha fazlası
                     Öyle ki... Bilmiyorum. 

Eylül-Ekim 2011
---

Paylaşırken çok düşündüm, kestiğim kısımları oldu; kitaplaştırma çabam başarıya ulaşınca tamamını yayınlamayı düşünüyorum. Yine uzun bir aradan sonra... 
Hep yazıyorum ya buraya:
İnsan Sevgisi Rehberimiz Olsun!..
Sizlere...

24 Eylül 2011 Cumartesi

Eylül


Ve Eylül gelir damdan düşer gibi
    henüz tutunamamışken sevgiye
dikilir karşıma gecenin sevgisizliği...


Saatlerce süren o sevişmeler
    ahh! o kuzguni sevişmeler
yerini bırakınca sessizliğe
muhtaç olduk sabah güneşinin teşekkürüne...


Unutulsun diyerek zorla kapatılınca
    kapılar
        pencereler
suçunu itiraf ederdi
her kapıyı anahtarsız açan cümleler...


Her baharda demlenir gidişler
    kirlenir yürekler etraflıca
yine aynı masal kandırır bizi
aslında gizliden gizliye kalmıştır gidenler...


Ve Eylül gelir ansızın aşikâr
    artık dilenme hakkı yoktur bize
kayıptır ardı ardına kayan yıldızlar...


Gökyüzünde çürümek vardı şimdi
    duymasın toprak huysuzlanır sarılır sıkıca
bırakır diye bir umut beklerken
yarım kalan aşkların altında
            rastladım imzama...


Sensiz de yaşanılır gibi bu dünya
    sahipken sırt çevirdiklerimin
çoktan yok olduğunu görünce
ait oldum hayatın boşluğuna...

ŞİMDİ BENİ SORANLARA

    GÜNAHLARIMDAN MI BAHSEDEYİM
YOKSA SENDEN Mİ?


Ve Eylül gelir hiç bekletmeden
    yalnızlığımızı yaz ayları bile unutturamamışken...

Ağustos-Eylül 2011

---

Yapı Kredi Yayınları tarafından hazırlanan ve editörlüğünü Murat Yalçın'ın yaptığı aylık edebiyat dergisi 'Kitap-lık'a göndermeyi düşündüğüm sonra vazgeçtiğim şiirim... Ömer Yalçın'a da yardım 'mail'i için teşekkürler.

İnsan sevgisi her dem taze kalsın...

7 Eylül 2011 Çarşamba

Adres ( 16. Kelime )


Seni bıraktığım yer!
Umutların arka bahçesi,
heyecana gelmeden,
birkaç özlem ötede...

Bu adres terk etmiyor beni.

---
Kayıp ( 17. Kelime )
---


Mim olayından biraz daha farklı olarak, bu gönderimi aşağıdaki on altı isme armağan ediyorum. Uzun bir aradan sonra gelip bir şeyler yapmak istedim. Evet! İnsan bir şeyler yapmak istiyor:

İnsanları keyifli bir ruh haline sokmanın başınıza gelen kötü bir şeyi anlatmaktan veya kişisel bir zayıflığınızı açıklamaktan daha başka yolları da vardır. ( Schopenhauer )

İnsan doğaya ne kadar yabancılaşırsa o kadar toplumsallaşır, ne kadar toplumsallaşırsa da o kadar kendine yabancılaşır. ( K. Marx )



crazywomenrosemary 
İnsan sevgisi rehberimiz olsun... 

Ebru'ma

21 Temmuz 2011 Perşembe

Mar adentro


Taze bir gülümseme boyundan yukarı
Sürüklüyor kayalardan aşağı
Hesaplanamayan med cezir
Ve içimdeki sen
Felçli mavi şiir...

---

İçimdeki Deniz'i izledikten sonra engel olamamıştım bu dizelere. İnsan sevgisiyle bir ömür...

23 Haziran 2011 Perşembe

Aylak Şiir


Adresine uğramaz yazdıklarım
Çoğu silinir ben yaşıyorken
Bir mektup ki özlemin soluğunda
Ve hiç hesapta varken
Çığlığında hasretin sesleri
Sıyrılıp kağıt kesiği görüntünden
Meğer ne zormuş geride bırakmak
Yokluğunu yalnızlığınla eşzamanlı dinlerken
Seslerim terk edilmiş
Sadece kayıpken duyuyorum onları
Nereden gelir nereye gidersiniz
Açıkçası sormaya bile korkarım
Anlarım yazdıklarım yine avare
Ve hiç hesapta varken
Bir sensin silinmeyen
Sessiz soluksuz yazılırken

2011

Hayal Bilgisi Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi
Teşekkürler...

---


Evde şiir besler oldum, lakin yanlış anlaşılmasın; beraberimde de her yere sırtlarım.


Yorumlarınızı görmek de ayrı tat...


İnsan sevgisi rehberimiz olsun... 

12 Haziran 2011 Pazar

pencereden





Önceleri her şey istediğim gibiydi…
Sonra istediğimiz gibi oldu…
Sonra istediğin gibi…
Ve sonrası yoktu artık.

Pencereden sana koşmak gelirdi
Pencereden
Pencereden sana bakmak gelirdi
Pencereden
Sonrası yoktu
 ancak
Perde arkasına kaçmak geldi
Pencereden


---

İnsan sevgisi rehberimiz olsun…
- yaklaşık iki hafta sonra yine burada olmak, abartısız; tıpkı nefes almak gibi -